Ana sayfa / Yazılar / Uygulama
Bir iş akışını bir araç zinciri yerine öğretmek
Üniversite kuantum laboratuvarları ilk aylarının çoğunu çevre kurulumunda geçirirler. O ay sorunun ilginç kısmıdır ve boşa harcanmaktadır.
Üniversitelerin kuantum derslerinde tekrarlanan bir durum var: İlk haftalar ortam kurulumu, SDK sürüm uyuşmazlıkları, sağlayıcı erişim bilgileri ve herhangi bir şeyi çalıştırabilme çabasıyla geçiyor. Öğrenciler asıl ders konusuna geldiğinde dönemin önemli bir bölümü bitmiş oluyor.
Bu sürtüşmenin kimseye yararlı bir şey öğrettiğini sanmıyorum. Kimse kuantum bilgisini bağımlılık hatasından öğrenmez.
Öğrencilerin zamanına ne değer?
Bu alandaki gerçekten zor fikirler uygulama detayları değildir. Kavramsaldırlar ve sıkılanlardır.
Bir arka ucun kalibrasyon durumu sonucun anlamını neden değiştirir? Güçlü klasik referans yöntem nedir ve zayıf olanı seçmek neden alanın en yaygın yöntem hatasıdır? Sonucun belirli çalışma koşullarında geçerli olması ne demektir? İki dağılım arasındaki farkın, onları kullanan kararı etkileyip etkilemediğini nasıl anlarsınız?
Bu sorular başka çalışmalara da taşınır. Önümüzdeki on yılda hangi SDK kullanılırsa kullanılsın, öğrencinin kuracağı her hibrit sistem için geçerlidir. Ders süresini SDK sorunlarıyla harcamak iyi bir tercih değildir.
Bir öğretim yöntemi olarak iş akışı
Bunu bir ürün açısından önemsememin nedeni, bir iş akışı kaydının bu soruları soyut olmaktan ziyade görünür hale getirmesidir.
Hedef, devre, kaynak, sağlayıcı yolu, yürütme bağlamı ve kanıt aynı kayıttaysa öğrenci; arka uç değişince sonucun da değiştiğini ve kalibrasyon koşullarının farklı olduğunu görebilir. Bu ders, slayttan değil aracın yapısından gelir. Bilgi bir not defteri, konsol ve ekran görüntüsüne dağılmışsa, onu ancak zaten ne aradığını bilen öğrenci fark eder.
Ayrıca basit bir denetim avantajı da vardır. On iki öğrenci projesini inceleyen bir süpervizör, on iki farklı düzenlenmiş defter yerine on iki kanıt paketi okuyabilir.
Koruduğum sınır
Burada belirli bir arızaya karşı temkinliyim, bu da öğrencileri yetkin hale getirmeden üretken hale getiren bir araçtır. Kaynak kodu gizleyen soyutlama, bir iş akışını çalıştırabilen ve hata ayıklayamayan insanlar üretir.
Bu yüzden üretilen kaynak kodu görünür kalır; Qiskit, Cirq ve OpenQASM arasında senkronize tutulur. Çalışan kod, ekrandaki koddur. Öğrenci iş akışından çıkıp doğrudan Qiskit kullanmak isterse önünde engel yoktur. Aracın içinde ne üretmiş olursa olsun, bunu yapamayan öğrenciler yetiştiren bir dersi başarısız sayarım.
İddia sınırlı: Araç, hiçbir şey öğretmeyen kullanım engellerini azaltıyor ve kaynak izini görünür kılıyor. Kuantum bilgi kuramını öğretmiyor. Bunu öğrettiğini iddia eden her araca şüpheyle yaklaşmak gerekir.