IBM Heron üzerindeki 45 deney bize gerçekte ne öğretti?

Temel QANTIS makalesi 4 şekil ve 12 tablo içeren 31 sayfadan oluşuyor. Bu hacmin büyük kısmı, üç IBM Heron arka ucunda yürütülen 45 deneylik çalışmaya ayrılmış. Bazen bir makale için neden bu kadar çok deney gerektiği soruluyor. Kısa yanıt şu: daha az deney, doğru olmayan sonuçlara inanmamıza yol açabilirdi.

Üç bileşen

Platform, genellikle ayrı incelenen üç bileşeni birleştiriyor: Grover genlik yükseltmesi ve BIQAE ile kuantum inanç durumu güncellemesi; QUBO olarak kurulan ve FPC-QAOA ile çözülen çok hedefli veri ilişkilendirme; ikisine de uygulanan birleştirilebilir hata azaltma.

Amaç bunları birlikte incelemekti. Tek başına ölçülen bir inanç durumu güncellemesi sonucu, aynı donanımın aynı kalibrasyon durumunda bir ilişkilendirme problemini de çözmesi gerektiğinde ne olacağını pek anlatmaz.

Deney dizisi neleri değiştirdi?

Arka uç kimliği, arka uç spesifikasyonundan daha önemlidir. Aynı nominal özelliklere sahip üç Heron işlemcisi birbirinin yerine aynı sonuçları vermedi. Bir sistemde yöntemden kaynaklanıyor gibi görünen etkilerin, aynı devre başka bir sistemde çalıştırıldığında kalibrasyondan kaynaklandığı görüldü. Sistemi ve kalibrasyon zaman aralığını belirtmeden bildirilen bir sonuç yeniden üretilemez. Bunu iyi bir uygulama önerisi değil, zorunlu bir koşul olarak ele almaya başladık.

Hafifletme, izin verirseniz kötü bir şekilde oluşur. Tek başına sonucu iyileştiren hata azaltma teknikleri birlikte kullanıldığında, her birinden daha kötü sonuç verebilir. Açıkça ifade edildiğinde şaşırtıcı değildir; ancak yalnızca tek bir yapılandırmayı değerlendirirseniz bunu gözden kaçırmak çok kolaydır.

İlginç sayılar sınırdadır. Makaledeki güçlü sonuçta, nadir bir gözlemin olasılığı 0.179’dan 0.907’ye yükseltildi; tam Bayes hesabına göre Hellinger uzaklığı 0.0015 oldu. Bu, çalışma sınırlarının merkezindeki bir sonuçtur. Gerçektir, fakat en çok ondan öğrenmedik. Asıl öğretici deneyler, donanımın sürdürebildiği koşulların sınırına yakın olanlardı.

İkinci makaleye nasıl yön verdi?

Sıralı çalışma, ilk kampanyanın açıkça gösterdiği bir boşluk nedeniyle var. Bu 45 deneyin her biri, sonunda bir mekanizmanın tek atışlı bir ölçümüydü. Hiçbiri, inanç güncelleme hizmeti tekrar tekrar çağrıldığında ve çıktısı bir öncekini beslediğinde ne olduğunu bize söylemedi.

İkinci çalışma, ardışık bir Tiger POMDP ufkunda tam olarak bunu soruyor: ana deneyler 8 ve 12 adım, kontrol deneyleri 20 ve 32 adım. Kontroller, başarıyı teyit etmek için değil, başarısızlık sınırını bulmak için var.

Birine söyleceğim şey başlıyor

Kampanyayı, geçersiz bir sonucun yayınlanabilmesi için tasarlayın.

Deney planınız yalnızca yöntem çalıştığında bir makale üretiyorsa, yöntemin çalışmayı bıraktığı noktada araştırmayı durdurmaya teşvik ediyordur. 45 deneylik yapı kuyruk süresi açısından maliyetliydi; fakat sonuç ne olursa olsun raporlayacak bulgularımız olmasını sağladı. Bu maliyete değer.

Her iki makale de arXiv üzerinde kamuya açık ön baskılardır. Ne akran gözden geçirilmiş, ne de duvar saati avantajı güçlü klasik yöntemler üzerinde iddia.